Luit trekt eropuit!

Op het landgoed woont bioloog Luit Buurma. Dagelijks maken hij en zijn trouwe viervoeter meerdere wandelingen over het landgoed. Hieronder deelt hij zijn bevindingen.

 

Luit Buurma zou zichzelf het liefst luchtruimbioloog noemen. Als pensionado op de Olmenhorst kijkt hij terug op een baan bij de luchtmacht. Zijn taak: aanvaringen tussen vliegtuigen en vogels voorkomen. Buiten die betaalde baan was hij als vrijwilliger actief bij Vogelbescherming. Tot op wereldschaal was het zoeken naar de balans tussen natuur als vriend en natuur als vijand. Terugblikkend ziet hij in alles wat zweeft en leeft in het luchtruim een alles verbindend en onze planeet omhullend ecosysteem, een geheimnisvolle gedachte. Voor Luit is de Gierzwaluw de sleutel.

Een niet geschoten bokje.

Een wandeling over de Olmenhorst betekent af en toe een wonder; tenminste als je er oog voor hebt...

 

Tussen twee en drie brak de zon door, na een druilerige maar warme ochtend vol vogelzang. Ik liep mijn rondje met Abe, de friese stabij waarover ik in deze nieuwe column nog veel zal vertellen. Abe heeft geen haast. Het geurt heerlijk. Het groen spuit de grond uit. Precies één week na het schaatsen in Friesland, toen het ophield te vriezen na een nachtelijk 10 graden onder nul. Een week vol vogeltrek en levenslust. Ik sta nabij de landgoedwinkel naar de lucht te staren als plots een snipje langs zigzagt. De vogel lijkt nog kleiner dan een lijster, maar is duidelijk te herkennen aan de lange steltloper snavel. Een Bokje. Ik zag en ving ze af en toe  in de Flevopolder om ze van een ring van het Vogeltrekstation te voorzien. Het was in mijn werkzame leven, als vogelkundige bij de Koninklijke Luchtmacht. Dat begon in 1974 toen ik zelf hier op het landgoed neerstreek. Maar een Bokje in een slootje van de boomgaard kan ik me niet herinneren.

 

Wel zag ik er eentje opgezet bij mijn goede oude collega AK van het Schipholveld. Voor de kenners: dit is jagertaal. Zelf ben ik geen jager maar ik moest wel toezien op het nut van de jacht vanwege de luchtvaartveiligheid. AK is zeker natuurliefhebber maar houdt ook van een goed schot. En dan is zo’n wendbaar Bokje zeker een trofee... Inmiddels weten we nog zekerder dat één Bokje geen Jumbo neer kan halen. En of we op 10 km van Schiphol vanwege de veiligheid ganzen moeten schieten is ook de vraag.

 

Over deze en andere hersenspinsels en lusten en lasten van de (en onze) Natuur later meer.

 

Luit Buurma, 11 Maart 2018

Adopteer een appelboom!

Wist je dat je op ons landgoed je eigen boom kunt adopteren? Je kunt dan de groei en bloei van de boom meemaken en uiteraard mag je in het najaar, als de vruchten rijp zijn, alle appeltjes plukken! Hoeveel vruchten een boom draagt verschilt per jaar, maar neem voor zekerheid maar een paar flinke lege kratten mee als je komt plukken! Sommige bomen dragen wel 40 kilo vruchten.

 

Klik hier voor meer informatie.

 

olmenhorst twitter